heijmerikx.nl

Information

This article was written on 13 dec 2008, and is filled under Religie.

Current post is tagged

Alle pausen tot heden (deel 2/5)

91 Zacharias 741-752 Hij was van Griekse afkomst, en hield mede daardoor goede betrekkingen met het oostelijk deel van het Romeinse rijk. In een noodtoestand in Midden Italië« bemiddelde hij persoonlijk met de koning der Longobarden, ook werd het contact met de Franken door hem voortgezet. Ook nam deze paus de beslissende wending van de kerk richting het westen. De kerstening door Bonifacius en de steun van de paus aan hem is bewaard gebleven (brieven). Hij gaf Utrecht onder het aartsbisdom van Keulen het suffagraan, het recht van stemming in een kerkvergadering. Hij vervaardigde ook de Griekse vertalingen van de dialogen van Gregorius de Grote.
92 Stefanus II 752 Hij werd tot paus gekozen in maart 752, maar stierf nog voor zijn bisschopswijding, en telt eigenlijk ten onrechte niet mee in het officiële lijst van pausen.
93 Stefanus III 752-757 Hij werd na de onverwachte dood van zijn voorganger tot paus gekozen. Ging hulp zoeken bij de franken tegen de strijd met de Loggobarden, die grote delen van Italië« hadden bezet. De Frankische koning Pippijn sloot een verdrag met Stefanus III (pact van Quierzy 14-4-754), en werd door de paus als dank gezalfd tot koning der Franken. Pippijn hield woord, en versloeg de Longobarden in 755-756 en schonk het veroverde gebied aan St.Petrus, de kerk. Hierdoor werd de grondslag gelegd voor de wereldse staat van de kerk.
94 Paulus I 757-769 Hij was een broer van Stefanus III, waarmee hij als diaken reeds meewerkte. Zijn pontificaat vormt het breekpunt tussen de oost-west verhouding. Hij zocht geen steun bij het machtige Byzantium, maar bij de Franken in opkomst. Van deze Franken kreeg hij de hulp waar hij regelmatig om vroeg. In 760 sloot hij een verdrag met koning Desiderius van de Franken, en zo werden de grenzen bepaald van de jonge wereldse pauselijke staat. Ook nam hij oosterse monniken op in Rome, die gevlucht waren vanwege de beeldenstrijd (beeldenverering) en heeft zo mede een wending gemaakt naar het westen, en daardoor het pausschap aanzienlijk versterkt.
Constantinus II 767-769 Tegenpaus, hij werd door de Romeinse adel van buiten de stad tot paus uitgeroepen.
Philippus 768 Tegenpaus, hij werd door Romeins-Longobardische groepering tot paus uitgeroepen
95 Stefanus IV 768-772 Hij werd tenslotte door de pro Frankische partij tot paus uitgeroepen, wat gepaard ging met een bloedige strijd met de twee verliezende partijen. Op de synode in 769 tracht hij orde op zaken te stellen, door Constantinus II nogmaals te veroordelen, en hem te mishandelen, en door zijn wijdingen ongeldig te verklaren. Hij raakte voorts betrokken bij de huwelijksperikelen tussen de Frankische koning Karel de Grote die met de dochter van de Longobardenkoning Desiderius trouwt. Stefanus moet het met Karel eens zijn, dus maakt een grote ommezwaai en zijn Frankische aanhang, die dus tegen de Longobardische invloed was, wordt prompt uitgemoord. Toen Karel in 771 zijn vrouw verstoten had, moest Stefanus weer anti Longobardisch worden. (Omwille van de smeer, likt de kat de kandeleer)
96 Adrianus I 772-795 Adrianus was opgewassen tegen de wil van Karel, en voerde een eigen koers. Maar riep wel de hulp in 733 van Karel in de de strijd tegen zijn ex schoonvader koning Desiderius van de Longobarden. Op het graf van Petrus bevestigde Karel Pippijns de belofte van Quiercy waardoor een erg groot deel van Italië onder pauselijk gezag komt. Het duurde evenwel nog tot 781, waarbij Karels 2e bezoek aan Rome nogmaals de belofte wordt hernieuwd, en vanaf dat moment worden de oorkonden niet meer volgens Byzantijnse keizerjaren gedateerd. Adrianus laveerde uiterst behoedzaam via zijn pauselijke gezanten op het concilie van Nicea, stond beeldverering toe, en veroordeelde de iconoclasten, die tegen waren. Dat hield wel een conflict met Karel de Grote in. Verdedigde ook behoedzaam de Orthodoxie van de Grieken, en stemde in met de veroordeling van de Spaanse kerkleiders t.a.v. de zoon van god, die beweerden dat de zoon een adoptiefzoon van God de vader was.
Voor Rome gold Adrianus als groot beschermer en bouwheer door zijn restauratie van vele kerken aquaducten en andere gebouwen. Ook zijn verhouding met de keizer diende in latere tijden als voorbeeld.
Het 7e Concilie werd door keizer Constantijn VI bijeengeroepen in 787 te Nicea II.
Het belangrijkste besluit was de veroordeling van de iconoclasten (verwerpen van de beeldenverering). En die dus beeldenverering toestond.
97 Leo III 795-816 Hij werd door de clerus van Rome gekozen, en ging vrijwel onmiddellijk naar Karel de Grote, om diens invloed onder zijn voorganger, niet verloren laten gaan. Toen Leo’s tegenstanders het in 799 tot een handgemeen lieten komen, toog hij zelfs naar Paderborn om persoonlijk hulp te halen. Hij kreeg een vrijgeleide van Karel mee naar Rome, en toen het daar in 800 tot een proces kwam tegen zijn tegenstanders, kwam Karel hoogstpersoonlijk naar Rome. In de kerstnacht kroonde Leo III, Karel tot keizer der Romeinen. Dit uit nood geboren initiatief had verstrekkende gevolgen voor de komende acht eeuwen, zowel in de verhoudingen tussen paus en keizer, als wel tussen oost en west maar ook in het keizerschap en de monarchieën. Na Karels dood, kwam de Romeinse adel opnieuw in verzet tegen Leo II
98 Stefanus V 816-817 Ook hij zocht bescherming, en vond die bij Lodewijk de Vrome, die een verbond gesloten had met Stefanus II, en hernieuwde dat. Als dank werd Lodewijk de Vrome nogmaals tot keizer gezalfd.
99 Paschalis I 817-824 Hij werd op de sterfdag van zijn voorganger al gekozen tot paus. Hij was paus onder Lodewijk de Vrome, en kroonde diens zoon tot Lotharius(823) later tot keizer. Na de moord op twee keizerlijk gezinde ambtenaren, verklaarde de paus zich onschuldig.
100 Eugenius II 824-827 Hij was de eerste paus, die voor zijn wijding al een eed van trouw aan keizer Lotharius I aflegde. Dezelfde keizer Lotharius I wist met zijn adviseur de abt Wala de keizerlijke invloed in de pauselijke staat te vergroten.
101 Valentinus 827 Geen historische gegevens bekend.
102 Gregorius IV 827-844 Hij werd gekozen, en door Lodewijk de Vrome bevestigd. Hij trachtte te bemiddelen in de strijd tussen de drie zonen van Lodewijk, maar tevergeefs. Tegen de dreiging van de Saracenen (mogelijk een tot de Islam bekeerd Noord Afrikaans volk), versterkte hij de haven van Ostia. Hij steunde ook de missie in Noord Duitsland van Ansgar. Johannes 844 Tegenpaus, en bezette na Gregorius het Lateraan. De Romeins adel koos echter Sergius tot paus, die op zijn beurt Johannes in een klooster deed opsluiten.
103 Sergius II 844-847 Hij werd door de Romeinse adel gekozen tot paus, zonder dat keizer Lotharius daarvan op de hoogte was gesteld. Een dreigend conflict werd voorkomen, door Lotharius zoon, Sergius Lodewijk II tot koning van de Longbarden te kronen, en de eed van trouw aan keizer Lotharius af te leggen. Onder zijn pontificaat, plunderden de Saracenen Rome in 846
104 Leo IV 847-855 Hij kwam uit de orde der Benedictijnen, werd kardinaal onder zijn voorganger, en paus na diens dood. Na de plundering van Rome zette hij zich in voor het herstel van de stad met zijn stadsmuren, en versterkte de kustwacht. In 849 werd de vloot van de Saracenen bij Ostia verslagen. In 850 kroonde hij de zoon van Lotharius I tot keizer Lodewijk II. Ruzies om keizerlijke rechten verstoorden de samenwerking tussen keizer en paus. Anastasius (bibliothecaris) werd geexcommuniceerd, omdat hij gesteund werd door Lodewijk II.
Na paus Leo IV, zou een vrouw paus zijn geworden, zij zou van Engelse afkomst zijn, en in Athene gestudeerd hebben. Zij zou als paus Johannes Anglicus tot paus zijn gekozen, als man verkleed, en men wist dus niet dat zij vrouw was. Zij zou twee jaar later tijdens een processie naar het Lateraan van een kind zijn bevallen, en ter plekke vermoord zijn. Het verhaal duikt pas op in 1261, maar bewijzen zijn er niet van gevonden, en het verhaal moet dan ook als een legende van de hand worden gewezen.
104a Anastasius III 855 Tegenpaus. Na de dood van Leo IV wierp hij zich op als tegenpaus, gesteund door de keizerlijke partij van keizer Lodewijk II, mar werd binnen 2 maand verdreven. Werd door zijn eigenmachtig optreden geexcommuniceerd. Onder de Pausen Nicolaas I en Adrianus II stond hij weer in aanzien, en heeft een belangrijke rol gespeeld, door zijn grote kennis van het Grieks, en zijn kennis van de Byzantijnse rijk
105 Benedictus III 855-858 Hij werd gekozen tot paus, terwijl er hevige onlusten waren in Rome, waarbij de keizerlijke partij probeerde een tegenpaus in het zadel te helpen Anastasius III. Zijn pontificaat stond onder sterke invloed van de diaken Nicolaas, de latere paus.
106 Nicolaas I de Grote 858-867 Hij was de belangrijkste paus van de 9e eeuw, hij had als diaken al grote invloed binnen de kerk onder Sergius II en Leo IV. Hij werd met instemming van keizer Lodewijk II gekozen. Hij verdedigde met kracht de Romeinse primaatsrechten tegen kerkelijke leiders, die het gezag van Rome wilden ondermijnen, zoals Photus in Constantinopel, Hincmar in Reims en Gunthar in Keulen. Het conflict tussen Photus en Nicolaas ging over een onrechtmatige patriarchkeuze, maar eigenlijk over de vraag, of de Balkan onder Latijnse (Rome) of Byzantijnse (Griekse) invloed zou staan. De val van Photus in 867 maakte een tijdelijk einde aan de strijd. Het conflict met Hincmar van Reims ging eigenlijk over het hoogste gezag binnen de kerk. Uiteindelijk geeft Hincmar toe, en voegt zich naar Rome. Gunthar de aartsbisschop van Keulen werd door Nicolaas afgezet evenals de bisschop Theutgaud van Trier, omdat zij keizer Lotharius II steunden in zijn echtscheidingsplannen. Het krachtig steunen van de paus van Theutberga, de gemalin van Lotharius II heeft grote invloed gehad op de uitbouw van het kerkelijk huwelijksrecht.
107 Adrianus II 867-872 Hij was een afstammeling van de Romeinse adel, was gehuwd en bekend om zijn mildadigheid. Hij was niet opgewassen tegen de grote problemen in Rome door de inval van Lambert van Spoleto, en de moord op zijn vrouw en dochter. Ook de echtscheiding van keizer Lotharius. Ook de Byzantijnse invloeden in de Balkan, kon hij niet verhinderen.
Het 8e concilie werd door keizer Basilius I bijeengeroepen in 869-870 te Constantinopel IV. Het belangrijkste besluit was het opheffen van het schisma van Photius (patriarch die een Lexikon (encyclopedie) ontwikkeld had, met moeilijke woorden).
Dit 8e concilie is enkel door de Katholieke kerk erkend, terwijl de vorige concilies door zowel de Oosterse als de Westerse kerken werden erkend. Al deze eerste 8 concilies, werden in het Oosten gehouden, en werden door wereldlijke vorsten bijeengeroepen, daarom worden zij ook wel Rijksconcilies genoemd.
108 Johannes VIII 872-882 Hij was een van de belangrijkere pausen, was al aartsdeken van Rome, en had grote invloed tijdens Nicolaas II en Adrianus II. Zijn pontificaat werd beïnvloed door de verhoudingen met de Carolingers en met Photus. Ook de Saracenendreiging hing als een zwaard n Damocles boven hem. Hij steunde keizer Karel de Kale, die uiteindelijk niet was opgewassen tegen de machtige hertogen van Spoleto. Na de dood van Karel de Kale, moest hij zelfs uitwijken naar Frankrijk. Later gaf de paus zijn steun aan Karel de Dikke, die ook niet bracht wat van hem werd verwacht. Mogelijk werd paus Nicolaas II vermoord door zijn politieke tegenstanders met behulp van de Saracenen.
109 Marinus I 882-884 De eerste bisschop die paus werd, maar zoon was van een priester. Was legaat van de vroegere paus op het 8e concilie. Is mogelijk gekozen door de politieke tegenstanders van zijn voorganger, hij heeft dus letterlijk en figuurlijk te maken hebben gehad met de onlusten in Rome en het Romeinse rijk. Rehabiliteert de afgezette bisschop Formosus, die wij later als paus nog tegenkomen.
110 Adrianus III 884-885 Hij had veel te lijden onder troebelen in Rome. Door keizer Karel III de Dikke werd hij uitgenodigd naar Duitsland, om in een aantal bisdommen orde op zaken te stellen, maar onderweg overleed hij en is begraven in de abdij van Nonantola.
111 Stefanus VI 885-891 Hij zocht wanhopig hulp tegen de dreigende Saracenen, bij keizer Karel de Dikke, bij diens opvolger keizer Anulf, in Constantinopel en tot slot bij de vijanden, de hertogen van Spoleto, en in 891 moest hij Guido van Spoleto tot keizer kronen. In zijn strijd met Constantinopel, verbood hij de Slavische taal als liturgische taal. Hij was de machteloosheid ten top tijdens zijn pontificaat.
112 Formosus 891-896 Hij was al in 865 kardinaal van Porto, en vervulde belangrijke legaten voor paus Nicolaas I en Adrianus II, maar paus Johannes VIII excommuniceerde hem, omdat hij pauselijke ambities had. Maar Marinus I rehabiliteerde hem, en werd Formosus uiteindelijk toch nog tot paus kekozen. Hij riep de Duitse koning Arnulf om hulp, tegen de hertog Guido van Spoleto. Koning Arnulf veroverd Rome in 896, en wordt door Formusus tot keizer gekroond. Na de dood van Formosus, herovert Lambert van Spoleto Rome, en zijn stroman paus Stephanus VI laat het lijk van paus Formosus opgraven, en plechtig veroordelen, waarop zijn verminkte lijk in de Tiber wordt geworpen. Eind 897 wordt hij door paus Theodorus weer gerehabiliteerd.
113 Bonifatius VI 896 Hij was door paus Johannes VIII uit het priesterambt gezet, maar werd door de aanhangers van Spoleto tot paus gekozen. 2 weken na zijn pauskeuze overleed hij.
114 Stefanus VII 896-897 Hij werd bisschop gewijd door paus Formosus, maar werd diens felste tegenstander. Hij werd gekozen door de Spoletaanse partij, die bij zijn voorganger weinig geluk hadden gehad. Stefanus liet zich gebruiken door de Spoletanen, en spoedig werd hij door de Formosus aanhangers gevangengenomen, en die namen wraak door hem te wurgen, en zij bepaalden nadien weer de pauskeuzes.
115 Romanus 897 Paus gekozen door de Formosus aanhangers, weinig historische gegevens bekend.
116 Theodorus II 897 Hij was door Formosus aanhangers gekozen, hij erkende de wijding van paus Formosus dan ook, en liet hem herbegraven. Hij was nog maar 20 dagen paus toen hij overleed
117 Johannes IX 898-900 Hij werd door Lambert van Toledo aangesteld als paus, i.p.v. Sergius III die men later tegenkomt als paus. Ook hij rehabiliteert Formusus, en erkent Lambert als keizer, maar na diens dood is zijn rol als paus eigenlijk uitgespeeld.
118 Benedictus IV 900-903 Hij was evenals zijn voorgangers aanhanger van de Formosus partij. Hij kroonde Lodewijk III tot keizer.
119 Leo V 903 Als paus werd hij verdreven door Christophorus, en beiden op hun beurt worden weer verdreven door Sergius III, die hen laat vermoorden in de gevangenis.
119a Christophorus 903-904 Tegenpaus, verdreef Leo V, maar moest het samen met hem met de dood bekopen.
120 Sergius III 904-911 Hij was door paus Formosus tot bischop van Caere benoemd, maar werd een van zijn felste tegenstanders. Na een pauskeuze van Sergius III in 898, moest hij wijken voor het wapengeweld van zijn tegenstanders de hertogen van Spoleto. Sergius heeft zich overigens altijd als paus blijven beschouwen. In 904 heeft hij voldoende manschappen en macht, om Rome in te nemen, en paus Leo V en zijn tegenpaus Christophorus op te pakken en ze te laten vermoorden. Om zijn macht blijvend te bevestigen, zoekt hij aansluiting bij de Romeinse adel. Theodora de vrouw van Theophylactus, en hun dochter de eerder genoemde Marozia hebben de leiding over de stad Rome praktisch geheel in handen. Als Marozia ook nog in het huwelijk treed met de partijganger Alberik van Spoleto van paus Sergius, is de macht van een klein groepje compleet. Deze kliek vervolgt hun tegenstanders, en gaan opnieuw paus Formosus veroordelen en verklaren al zijn wijdingen ongeldig, en dat enkel omdat die paus het in het verleden op durfde te nemen tegen de hertogen van Spoleto. Onder zijn pontificaat werden de verhoudingen met de oosterse kerk vertroebeld, doordat Sergius keizer Leo VI dispensatie gaf voor zijn vierde huwelijk, terwijl de patriarch die geweigerd had.
121 Anastasiuis III 911-913 Hij was machteloos in zijn optreden tegen de macht en intriges van Theophylactus en Theodora en hun dochter Marozia.
122 Lando 913-914 Geen historische gegevens bekend.
123 Johannes X 914-928 Hij was een van de geschiktere pausen, werd door Theophylactus aangesteld als paus. Zijn poging om het pausgezag te herstellen, viel verkeerd bij de macht van Rome. Marozia, de dochter van Theophylactus, liet Johannes gevangennemen (928) en waarschijnlijk vermoorden.

Pausen van de IJzeren eeuw
124 Leo VI 928 Werd benoemd door Marozia (Romeins aristocrate, was pauselijk vestiaris (schatbewaarder), die op paus Sergius III grote invloed had, en volgens latere geschiedschrijvers was zij de geliefde van deze paus, en samen de ouders van de latere paus Johannes XI, zij was het die paus Johannes X heeft afgezet en laten doden. Zij benoemde achtereenvolgens Leo VI, Stephanus VIII en Johannes XI (haar zoon) tot pausen. Haar zoon Alberik uit haar 1e huwelijk, kwam in opstand tegen zijn moeder, en wierp haar in het gevang (932) waar zij vermoedelijk is overleden. Alberik was overigens de vader van de latere paus Johannes XIII
125 Stefanus VIII 928-931 Ook hij was aangewezen door Marozia, en heeft geen enkele rol van betekenis gespeelt
126 Johannes XI 931-935 Hij is door zijn moeder tot paus verheven, maar zijn halfbroer Alberik II zette hem af, en wierp ook hem in de gevangenis (932) samen met zijn moeder, waar hij is overleden.
127 Leo VII 936-939 Zoon van Alberik II was hij de opvolger van zijn oom. Hij was overigens hervormingsgezind evenals zijn voorganger en oom.
128 Stephanus IX 939-942 Werd door Alberik II als paus aangesteld, en steunde de Cluny aanhang (kloosterhervormingen).
129 Mar(t)inus III 942-946 Werd ook door Alberik II tot paus aangesteld, maar was ondanks zijn kerkelijke betrokkenheid, niet opgewassen tegen de wil van Alberik II. (Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt)
130 Agapetus I 946-955 Was als paus van weinig of geen betekenis.
131 Johannes XII 955-963 Deze paus was de meest onwaardige paus van de ijzeren pauseeuw, hij was de kleinzoon van Marozia en zoon van Alberik II van Spoleto. Welke laatste, de Romeinen liet zweren Johannes XII (eigenlijke naam Octavianus van Spolete) tot paus te kiezen. Riep de hulp in van de Duitse keizer Otto I, toen in het Romeinse rijk zijn invloed onder zware druk kwam te staan. Dezelfde keizer Otto I, liet deze liederlijke paus afzetten, die wel met het kerkengeld vluchtte, maar uiteindelijk toch terugkeerde naar Rome, waar hij overleed aan een beroerte tijdens het bedrijven der liefde.
132 Leo VIII 963-965 Werd door Otto I aangesteld op 6 dec. 963, nadat Johannes XII was afgezet, maar de Romeinen hadden gekozen voor Benedictus V in mei 964. In jan.964 vluchtte Leo VIII naar keizer Otto I, die Leo VIII naar Rome terug voerde, en zijn wil uitvoerde door Leo VIII als paus te vestigen op 23 juni 964.
133 Benedictus V 964-965 Was als paus gekozen door de Romeinen, maar de Duitse keizer Otto I had zijn eigen kandidaat naar voren geschoven, en zette Benedictus af en degradeerde hem tot diaken en verbande hem naar Hamburg. Benedictus was een voorbeeld van vroomheid en geleerdheid.
134 Johannes XIII 965-972 Hij volgde Leo VIII met uitdrukkelijke goedkeuring van Otto I.
De stad Maagdenburg werd door hem tot Aartsbisdom verheven, en werd het middelpunt van Oostduitse missionering. Ook wilde hij Praag tot bisdom verheffen, maar zijn dood verhinderde dat. Na zijn dood werd dat overigens wel uitgevoerd.
135 Benedictus VI 973-974 Ook hij werd door en met steun van de Duitse keizer Otto I gekozen, maar na de dood van de keizer (974) door de Romeinse adel onder leiding van de Crescentius familie die in opstand was gekomen, en de macht terug nam, gevangen gezet in de Engelenburcht, en uiteindelijk op last van tegenpaus Bonifacis VII gewurgd.
135a Bonifacius VII 974 Tegenpaus. Was onder drie pausen binnen de kerk een belangrijk figuur, beschermeling van de machtige Romeinse familie Crescentius, die hem na de gewonnen opstand tot paus kozen. De opvolger van keizer Otto I, Otto II kwam naar Rome om zijn macht weer te herstellen, en Bonifacius VII vluchtte naar Constantinopel, maar wij zien hem later nog terug.
136 Benedictus VII 974-983 Hij werd gekozen op wens van Otto II. Na de tijdelijke vlucht van de tegenpaus Bonifacius VII, kwam het tot een goede samenwerking tussen hem en de keizer. Benedictus steunde de keizer in diens missiewerk onder de slaven, en bevorderde de kloosterhervormingen.
137 Johannes XIV 983-984 Paus onder invloed van Otto II, maar als die komt te overlijden,
komt de tegenpaus Bonifatius VII terug, en laat Johannes XIV vermoorden in de Engelenburcht (gevangenis) te Rome.
137a Bonifacius VII 984-985 Tegenpaus voor de 2e maal. Na te zijn gevlucht voor de nieuwe Duitse keizer Otto II, komt hij terug naar Rome na diens overlijden in 983. Met behulp van de Creszenzifamilie neemt hij Johannes XIV gevangen, en laat ook hem vermoorden in de Engelenburcht. Toch heeft hij uiteindelijk zelf ook niet het geluk aan zijn zijde, want ook hij komt om door moordenaarshand.
138 Johannes XV 985-996 Deze paus werd ook door de machtige familie Crescenzi benoemd, maar roept uiteindelijk de hulp in van keizer Otto III, om de macht van de familie Crescezi in te perken. Hij was de eerste paus die een heiligverklaring uitsprak. (bisschop Ulrich van Augsburg)
139 Gregorius V 996-999 Hij was de eerste paus van Duitse afkomst, en stamt uit het huis der Ottonen. Hij wordt door de jeugdige keizer Otto III aangesteld als paus nog maar 24 jaar oud. Hij moet wijken voor de tegenpaus Johannes XVI van de machtige Cescenzifamile, maar Otto III voerd hem terug naar Rome. Hij is begraven in de catacomben onder de St.Pieter.
139a Johannes XVI 997-998 Tegenpaus. Hij was bisschop van Piacenza, en stond onder invloed van keizer Otto III. Otto benoemde echter Gregoris V tot paus, en dat was voor Otto’s tegenstanders de Crescenzifamilie aanleiding om Johannes XVI tot paus te benoemen. Otto III trok echter naar Rome, en liet Johannes XVI gevangen nemen februari 998, en liet hem na gemarteld te hebben in een klooster opsluiten.
140 Silvester II 999-1003 Hij was de 1e Franse paus, en een veelzijdig geleerde. Paus Johannes XIII introduceerde hem al bij keizer Otto II, en met diens opvolger de zeer jonge Otto III had hij een vruchtbare samenwerking. Hij organiseerde de kerk in het nieuwe Ottoonse rijk, Polen en Hongarije, en zond Stephanus I van Hongarije de beroemde Stephans koningskroon. Na Otto’s dood in 1002 moest Silvester wijken voor de hernieuwde macht van de familie Crescenzi. Volgens een Romeinse legende, zou zijn gebeente, welke begraven liggen in de St.Jan van Lateranen, gedruis maken bij het overlijden van een paus.
141 Johannes XVII 1003 Door Crescenzi aangesteld, maar stief kort daarna.
142 Johannes XVIII 1004-1009 Ook hij werd aangesteld door de familie Crescenzi, maar had ook een goede verhouding met keizer Hendrik II. Erkende het bisdam Bamberg in 1007.
143 Sergius IV 1009-1012 De laatste paus door Crescenzi aangesteld, hij had de bijnaam Bucca Porca (Varkenssnuit). Zijn oproep voor een kruistocht naar het H.Land in 1010 vond geen gehoor.
143a Gregorius VI Tegenpaus, die door de Crescenzifamilie was benoemd op 12 mei 1012, en aanvankelijk de steun zou krijgen van keizer Hendrik II, maar die herzag die steun op 18 mei 1012, en nadien werd niets meer van hem vernomen.
144 Benedictus VIII 1012-1024 Deze paus kreeg de steun van de Duitse keizer Hendrik II, en daarbij was de macht van de Crescenzifamilie ten einde. Benedictus organiseerde het leger tegen de invallen van de Saracenen (1016), en de Grieken (1021). Op initiatief van Hendrik II verbied hij het priesterhuwelijk en de simonie (verkopen van kerkelijke ambten), om zo het kerkelijk bezit veilig te stellen.
145 Johannes XIX 1024-1032 Hij was de broer van Benedictus VIII, onder wiens pontificaat Johannes eigenlijk de machthebber was. Ondanks het verbod op verkopen van kerkelijke ambten, kocht Johannes het ambt van paus van zijn broer, en zet deze kwalijke praktijken gewoon voort. Koenraad de Saliër kroonde hij tot keizer in 1027.
146 Benedictus IX 1032-1044 Was een zoon van de machtige Alberic en neef van Johannes XIX, en heeft waarschijnlijk dit ambt van paus gekocht. Zijn verstandhouding met Koenraad II was goed te noemen, maar bij diens opvolger kwam de Romeinse adel in opstand, en moet Benedictus vluchtten. De adel koos Silvester III in september 1044 als tegenpaus, maar Benedictus heeft op 10 april 1045 waarschijnlijk zijn functie weer teruggekocht. Maar verkoopt het op 1 mei 1045 aan zijn petekind Johannes Gratianus (Gregorius VI). Keizer Hendrik III greep in, toen alle drie personen zich paus bleven noemen. Op de door hem bijeen geroepen synode van Sutri december 1046, liet hij alle drie zich paus noemende personen afzetten, en liet een waardige opvolger benoemen, Clemens II. Toen deze stierf, verscheen Benedictus opnieuw op het toneel, maar de keizer maakte korte wetten met hem, en verdreef hem, waarbij hij eieren voor zijn geld koos, en zich terugtrok op zijn burcht in Tusculum.
147 Silvester III 1045 Hij werd door de Crescenzi tot paus benoemd, maar de Tuscalani familie (Benedictusaanhang) wisten hem binnen 3 maanden te verdrijven. Benedictus IX verkocht de H.stoel vervolgens aan Gregorius VI zijn petekind.
148 Gregorius VI 1045-1046 Hij kocht het pausschap van zijn peetoom paus Benedictus IX, die ook al eerder Silvester III had omgekocht. De Romeinse hervormde partijaanhangers erkenden Gregorius wel, maar de Duitse keizer Hendrik III verklaarde alle de drie zich op dat moment paus noemenden ongeldig en onwettig, en liet een nieuwe paus benoemen in dec. 1046, Clemens II.
Silvester mag blijven, maar Benedictus en Gregorius gaan in ballingschap.
Pausen van de Gregoriaanse hervorming
149 Clemens II 1046-1047 Werd door keizer Hendrik III benoemd op 24 december 1046, op 25 december kroonde paus Clemens, Hendrik tot keizer. In januarie 1047 kondigd Clemens diverse maatregelen af tegen de simonie, (verkoop van kerkelijke ambten). Hij geldt als een der 1e pausen van de Gregoriaanse hervormingen. Na zijn vroege dood, verschijnt Benedixtus IX opnieuw te Rome. Clemens is begraven te Bamberg.
150 Damasus II 1047 Hij werd door keizer Hendrik II aangewezen als paus op 25 december 1047, maar overleed vrij kort daarna. Wel zag hij in zijn korte pontificaat kans om de opnieuw ten tonele verschenen Benedictus IX te verdrijven.

Geef een reactie